เรียนรู้เล็กๆ

 

ได้กลับมาอยู่ในบรรยากาศค่ายการเรียนรู้อีกครั้ง ยังคงมีกลิ่นไอที่คุ้นเคย

ค่ายเยาวชนกระบวนทัศน์ใหม่ สนุกเหมือนเดิม เติมพลังชีวิตได้อีกเหมือนเดิม บทบาทคราวนี้มาเป็นคนถ่ายวีดีโอหลักๆ ไม่ค่อยได้เข้าร่วมกิจกรรมเท่าไหร่ มองผ่านเลนส์อย่างเดียว กับช่วยหยิบจับอะไรนิดหน่อย

เหมือนจะค่อยๆไกลออกไปจากกระบวนการ ทีละนิด ดีใจที่ได้กลับมาอยู่ใกล้ๆงานแบบนี้อีก

ช่วงนี้ทำอาไรหลายๆอย่างไปพร้อมๆกัน ไม่รู้จะได้ดีซักอย่างหรือป่าว เหมือนเงินจะกลับมาเป็นตัวแปรหลักในการใช้ชัวิต เดินไม่ค่อยเต็มฝ่าเท้ายังไงก็ไม่รู้ 

สุดท้ายแล้วก็ต้องกลับมาทบทวนตัวเองเอากระบวนการทั้งหลายที่ถ่ายมาเล่าให้รู้เรื่อง(กว่างานก่อนๆ) แม้ว่างานสื่อจะเป็นเพียงนำมาบอกต่อ แต่หากทำให้สื่อมีพลังเพียงพอคงสามารถเปิดมุมมองการเรียนรู้ได้ อาจไม่เหมือนประสบการณ์จริงที่ผุ้เข้าร่วมหรือผู้รับสารนั่งอยู่ในสถานการณ์จริงสัมผัสตรงได้ออกเสียง เห็นสีหน้า เลือดสูบฉีด ก้าวแรกออกมาข้างหน้าด้วยใจสั่นๆ

คิดๆไปก็ยากมากที่จะทำให้สื่อออกมาบอกเล่าได้เหมือนอยู่ในกระบวนการเรียนรุ้จริง การบอกเล่าคงไม่ยากว่าใครทำอะไร ที่ไหน ยังไง ทำไม เพื่ออะไร….​แต่กระบวนการเรียนรู้นี่สิ จะเล่าว่าทำกระบวนการอย่างนี้แล้วเกิดการเรียนรู้อะไรขึ้น ยากเหมือนกัน อย่างมากก็ทำได้แต่ผ่านๆเหมือนเขียนอ่านหนังสือ แต่จะทำให้เกิดผลอะไรซักอย่างนี่สิ… 

มันก็ต้องลองทำให้เต็มที่ คิดมากไปก็ไม่ได้ทำ

คิดๆไว้ว่าอยากลองทำออกมาเป็นการ์ตูนปนภาพจริง หลุดกรอบความคิดเดิมๆดี ทำให้พูดเรื่องยากๆได้โดยไม่ติดกรอบ ตีความออกมาเป็นภาพจิตนาการน่าสนุกดี 

มีเกมส์อันนึง ให้เราจับคู่กับเพื่อน คนนึงเป็นมนุษย์ต่างดาว อีกคนนึงเป็นล่ามแปลภาษาที่เพื่อนพูดมาแบบไม่ต้องเป็นภาษาให้เป็นภาษา สลับกัน โดยคิดว่าให้เราอยู่ในงานเลี้ยงระหว่างดวงดาว ไม่มีผิดถูกพูดอะไรก็ได้ หลังจากปล่อยให้เดินคุยกันเอง(เด็กๆ50คน) นาทีระทึกก็มาถึง โดยให้ทุกคนขึ้นเวทีพูดภาษาของแต่ละดวงดาวทีละคน ทีนี้ล่ะ บางคนที่พูดข้างล่างสนุกสนานถึงกลับพูดไม่ออก ถึงบางคนออกไปอยู่บนเวทีก็เลือดสูบฉีดกับการเผชิญหน้ากับความกลัวในตัวเอง เด็กกลุ่มนี้มีทั้งชนเผ่าและเด็กเมืองปนกัน คำพูดหลังจากทุกคนกล้าเผชิญหน้ากับความกลัวแล้วบอกว่า เวทีที่เราเพิ่งก้าวลงมาเป็นเพียงก้าวกล้าเล็กๆของเรา ไม่ว่าเราจะเป็นชนเผ่า เด็ก ผู้หญิง หรือผุ้ชาย เรื่องที่เราจะต้องกล้าเผชิญหน้ามีอีกมาก 

ที่สำคัญคือเสียงเล็กๆของเรา ไม่ว่าจะมาจากดาวไหน ต้องกล้าที่จะเปล่งออกมา 

 

~ by PUI on Sunday,May 25, 2008.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: